نشود . و حسن از پيامبر ( ص ) روايت نموده كه در باره شب قدر فرمود ، آن شب سهل و معتدلى است نه گرم است و نه سرد خورشيد در صبح آن طلوع مىكند در حالى كه شعاعى و نورى براى آن نيست ، سپس خداوند سبحان براى بزرگداشت مقام اين شب و تنبيه كردن بزرگى قدر آن و شرافت محلّ آن فرمود : ( وَ ما أَدْراكَ ما لَيْلَةُ الْقَدْرِ ) پس مثل اينكه فرموده نميدانى اى محمّد چه اندازه بزرگست شب قدر و نميدانى احترام آن چيست ، و اين تحريص و ترغيب بر عبادت در آنست ، سپس خداوند سبحان تفسير فرمود ، حرمت و عظمت آن را و فرمود : ( لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ ) قتاده و مقاتل گويند : يعنى قيام شب قدر و عمل در آن بهتر است از قيام هزار شبى كه در آن شب قدر و روزه رمضان نباشد ، و جهتش اينست كه البتّه بعضى از اوقات بر بعضى ديگر برترى دارد ، بواسطه آنچه را كه از خير و نفع در آنست ، پس چون خدا خير فراوان را در شب قدر قرار داد از هزار ماهى كه در آن خير و بركتى كه در اين شب است در آن نباشد بهتر است . حسن و مجاهد گويند : ليله قدر ناميده شده براى اينكه آن شب شب چنانيست كه خدا در آن شب حكم مىكند و تقدير مينمايد به آنچه در تمام سال واقع مىشود ، و آن شب مباركى است در قول خدا ، إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةٍ مُبارَكَةٍ ، زيرا خداى تعالى نازل مىكند در آن خير و بركت و مغفرت را . ابو الضحى از ابن عبّاس روايت كرده كه قضايا در شب نيمه ماه شعبان